Skip to content

熊本県

จังหวัดคุมาโมโตะ

A view from above of the rice fields in Ichinomiya, Aso City. Flooded paddies and fields of young rice spread out like a grid, divided by farm roads and irrigation channels
นาข้าวในย่านอิจิโนะมิยะ เมืองอาโซะ ผืนนาที่ขังน้ำไว้แผ่กว้างอยู่ภายในแอ่งภูเขาไฟอาโซะ (เดือนมิถุนายน)Raita Futo / CC BY 2.0 / Wikimedia Commons(ย่อด้านยาวเหลือ 1280 พิกเซล)

สาเกของจังหวัดคุมาโมโตะ

จังหวัดคุมาโมโตะ (熊本県) ตั้งอยู่เกือบใจกลางเกาะคิวชู ทางตะวันออกเฉียงเหนือมีภูเขาอาโซะ (阿蘇山) ตั้งตระหง่าน และทางตะวันตกติดทะเลอาริอาเกะ (有明海) และทะเลยัตสึชิโระ (八代海) ในช่วง 1 ปีตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2024 ถึงเดือนมิถุนายน 2025 มีการผลิตสาเก 8 แห่งภายในจังหวัด ภูมิภาคฮิโตโยชิ (人吉) และคุมะ (球磨) ทางตอนใต้เป็นแหล่งผลิตโชจู (焼酎 / shochu) ที่ทำจากข้าว และในเดือนมิถุนายน 1995 “คุมะ” ได้รับการกำหนดให้อยู่ภายใต้ระบบคุ้มครองชื่อแหล่งผลิตโชจู (สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์) เงื่อนไขได้แก่ ใช้เพียงข้าวที่ปลูกในประเทศ ข้าวโคจิ และน้ำที่ได้จากอำเภอคุมะหรือเมืองฮิโตโยชิ และทำการหมักและกลั่นในพื้นที่นั้น

คุมาโมโตะเป็นดินแดนที่อุดมด้วยน้ำ ภูเขาอาโซะเกิดการปะทุแบบกระแสหินภูเขาไฟครั้งใหญ่ 4 ครั้ง ในช่วงประมาณ 270,000 ปีก่อนถึงประมาณ 90,000 ปีก่อน และกระแสหินภูเขาไฟที่ทับถมกันได้สร้างผืนแผ่นดินของคุมาโมโตะขึ้นมา ชั้นดินที่มีช่องว่างมากนี้ทำให้น้ำฝนซึมลงได้ง่าย และกักเก็บน้ำปริมาณมากไว้ใต้ดิน เมืองคุมาโมโตะใช้น้ำใต้ดินเป็นน้ำประปาให้ประชาชนทั้งหมด ด้านภูมิอากาศ พื้นที่นอกเขตอาโซะมีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 15–17 องศา ซึ่งค่อนข้างอบอุ่น

ผู้ที่ยกระดับคุณภาพสาเกของคุมาโมโตะอย่างมากคือ โนจิโระ คินอิจิ (野白金一) ช่างเทคนิคที่ย้ายมาประจำสำนักงานกำกับดูแลภาษีคุมาโมโตะ (熊本税務監督局) ในปี 1903 เขาเดินทางไปทั่วจังหวัดเพื่อแนะนำการผลิตสาเก และในปี 1909 ได้ทุ่มเทให้กับการก่อตั้งสถาบันวิจัยการผลิตสาเกจังหวัดคุมาโมโตะ (熊本県酒造研究所) ในปี 1910 เขาคิดค้น “หน้าต่างหลังคาแบบโนจิโระ” (野白式天窓) ที่ช่วยระบายอากาศและควบคุมอุณหภูมิของห้องทำโคจิ (koji-muro / ห้องที่ใช้ทำข้าวโคจิ) และวางรากฐานวิธีการผลิตแบบกินโจ (การขัดส่วนนอกของเมล็ดข้าวออกตั้งแต่ 40% ขึ้นไป แล้วหมักอย่างช้า ๆ ที่อุณหภูมิต่ำ) ที่ทำได้แม้ในคิวชูซึ่งมีอากาศอบอุ่น สถาบันวิจัยสร้างโรงผลิตสาเกในปี 1922 และเริ่มผลิตสาเกในชื่อ “โคโระ” (香露 / Koro) ราวปี 1952 ได้เกิด “ยีสต์คุมาโมโตะ” (熊本酵母 ยีสต์คือจุลินทรีย์ที่ทำหน้าที่หมัก) ซึ่งเหมาะกับการผลิตแบบกินโจ จากโมโรมิ (ส่วนผสมที่กำลังหมักก่อนจะกลายเป็นสาเก) ของสถาบันวิจัย และตั้งแต่ปี 1968 ได้รับการแจกจ่ายไปทั่วประเทศในชื่อ “ยีสต์เคียวไก หมายเลข 9” (きょうかい9号) ของสมาคมการผลิตเครื่องดื่มหมักแห่งญี่ปุ่น (日本醸造協会)

แผนที่โรงผลิตสาเก

Kumamoto: 2 แห่งYamato: 2 แห่งTsunagi: 1 แห่งOguni: 1 แห่งYamaga: 1 แห่งNagomi: 1 แห่งKikuchi: 1 แห่งMinamioguni: 1 แห่งTakamori: 1 แห่ง1. 花の香酒造1

โรงผลิตสาเกแยกตามเทศบาล (ขนาดของจุดแสดงจำนวนโรงผลิต)โรงผลิตสาเกแนะนำ

  1. Hananoka Shuzo 花の香酒造Nagomi

โรงผลิตสาเก 11 แห่งในรายชื่อของเราจัดกลุ่มตามเทศบาลที่ตั้ง จุดแสดงตำแหน่งตัวแทนของเทศบาล ไม่ใช่ตำแหน่งจริงของโรงผลิต (โรงผลิตแนะนำแสดงตามตำแหน่งจริง) ตำแหน่งอ้างอิงจากระบบค้นหาที่อยู่ของสำนักงานข้อมูลภูมิสารสนเทศแห่งญี่ปุ่น

โรงผลิตสาเกแนะนำ